Obiekt

Lotnisko cywilne w Bydgoszczy w województwie kujawsko – pomorskim. Konstrukcja nawierzchni: płyty betonowe o grubości ok. 20 cm w podbudowie oraz pakiet warstw bitumicznych grubości ok. 13-14 cm wraz z wzmocnieniem w postaci siatki stalowej na głębokości ok. 6 cm.

Stan techniczny nawierzchni lotniska ogólnie znajduje się w stanie dobrym, przy czym pojawiają się lokalne obniżenia, które stanowią zagrożenia dla ruchu samolotów. Nawierzchnia w takich miejscach wymaga natychmiastowej interwencji i poprawy parametrów równości.

 

 

 

Wyzwanie

Lokalne obniżenia nawierzchni, jakie pojawiły się na płycie lotniska spowodowane były osiadaniem płyt betonowych (wiek i obciążenie) znajdujących się w warstwie podbudowy. W celu zapobiegania dalszym ruchom konieczne było wzmocnienie podłoża gruntowego bezpośrednio pod płytami betonowymi oraz w pojedynczych miejscach wypełnienie pustych przestrzeni pomiędzy warstwą asfaltową, a płytą betonową.

Z uwagi na charakter pracy lotniska, naprawa musiała zostać przeprowadzona w sposób minimalizujący utrudnienia wynikające z czasu wykonania robót, jak również ingerencji w istniejącą konstrukcję. Prace mogły być wykonywane jedynie w czasie wieczornej i nocnej przerwy technicznej, trwającej kilka godzin.

 

 

 

 

Zaproponowane rozwiązanie

Technologia iniekcji geopolimerowych została wybrana jako szybki i nieuciążliwy sposób stabilizacji, dogęszczenia i konsolidacji podłoża gruntowego, jak również wypełnienia pustych przestrzeni pomiędzy pakietem warstw asfaltowych a płytą betonową. Jedną z głównych zalet rozwiązania był brak jakichkolwiek uciążliwości w postaci urobku, ciężkiego sprzętu i rozbiórki konstrukcji. Ponadto prace wykonywane były w sposób szybki i bezpieczny.

Pierwszym etapem robót było nawiercenie otworów w wyznaczonych obszarach osiadań zgodnie z opracowanym projektem. W przygotowane otwory o średnicy 14 mm, na żądaną głębokość zostały wprowadzone rurki iniekcyjne, w które wykonana została iniekcja, czyli wtłoczenie dwuskładnikowej mieszanki geopolimerowej. Iniekcja w pierwszej fazie dotyczyła warstwy pod płytą betonową, w drugiej, tam gdzie zaistniała taka konieczność, w miejsca pomiędzy pakietem warstw bitumicznych a płytą betonową. Jednostką iniekcyjną był mobilny samochód firmy Geobear, na którym zainstalowany jest cały sprzęt i narzędzia potrzebne do wykonania prac.

 

Korzyści klienta

Materiał Geobear osiąga 95% charakterystyk wytrzymałościowych w czasie 15 minut po zakończeniu iniekcji i po takim czasie jest w stanie przenieść pełne robocze obciążenia, tzn. jest gotowy do pełnego użytkowania.

Podczas całego procesu wykonywania iniekcji Geobear przeprowadzał standardową kontrolę na miejscu wykonywania robót — kontrolę pracy konstrukcji. Konstrukcja nawierzchni lotniskowej opierająca się na danym podłożu była monitorowana przy użyciu laserów obrotowych i zamontowanych czujników z sensorami umieszczonymi w pobliżu aktywnego punktu iniekcyjnego.

Każda iniekcja została przedłużona do momentu zarejestrowania reakcji (< 0,5 mm). Wskazywało to na osiągnięcie odpowiedniego stopnia zagęszczenia / konsolidacji. Stanowi to również dowód, że stabilizowana warstwa została odpowiednio wzmocniona, aby przenosić obciążenia wywoływane przez konstrukcję.

 

 

Reasumując:

–>Szybki czas naprawy – wyrównanie nawierzchni i wzmocnienie

–>Minimalizacja utrudnień w ruchu

–> Innowacyjna technologia, nieporównywalna do metod alternatynych

– bez zbędnych utrudnień dla pasażerów

– bez wykopów i wprowadzania ciężkiego sprzętu budowlanego i niszczenia starej nawierzchni

–> Nieinwazyjność – wykonywane są jedynie niewielkie nawierty o średnicy 12-14 mm